Op 4 februari 2004 klikt Mark Zuckerberg in zijn studentenkamer op Harvard op de knop die thefacebook.com live zet. Het is tien uur 's avonds, buiten vriest het, en de negentienjarige informaticastudent heeft geen idee dat hij de wereld staat te veranderen.
Binnen twee uur registreren zich meer dan vierhonderd studenten. Tegen vier uur 's ochtends zijn het er achthonderd. De exclusiviteit van het Harvardemailadres en de eis van echte namen creëren iets wat concurrenten als Friendster en MySpace niet hebben: vertrouwen en sociale druk.
Twintig jaar later gebruiken bijna drie miljard mensen het platform. Maar de groei brengt ook beschuldigingen van privacyschendingen, desinformatie en het ondermijnen van democratieën. De jongen die de wereld wilde verbinden, moet zich verantwoorden voor de scheuren die die verbinding veroorzaakt.
Wat als Zuckerberg die avond niet op de knop had geklikt?